मुलगा जन्माला आल्यावर
आई बाबा आनंदीत होतात
त्याचे खुप लाड करतातं
अलवार हळुवार अलगद
फुलासारख जपुन त्याचा
सांभाळ करतात
आई बाबा आनंदीत होतात
त्याचे खुप लाड करतातं
अलवार हळुवार अलगद
फुलासारख जपुन त्याचा
सांभाळ करतात
हसवता खेळवता
लहाणाचं मोठ करता
ईंग्रजी शाळेत पाठवतात
खुप खुप शिकवतात
तो जस सांगेल तसं वागतात
त्याच्या भविष्याचे स्वप्न
रंगवतात
लहाणाचं मोठ करता
ईंग्रजी शाळेत पाठवतात
खुप खुप शिकवतात
तो जस सांगेल तसं वागतात
त्याच्या भविष्याचे स्वप्न
रंगवतात
मुलगा मोठा होतो
मोठ्या शहरात शिकायला जातो
डाँक्टर ईंजिनीयरं प्रोफेसर
मोठा साहेब होतो
नकळत कुणाच्यातरी
प्रेमात पडतो तिच्याशीच
लग्न करतो
एकदिवस आई बाबांपासुन
वेगळा होतो
त्यांच्याशिवाय त्याचा नी तिचा
संसार सुरू होतो
मोठ्या शहरात शिकायला जातो
डाँक्टर ईंजिनीयरं प्रोफेसर
मोठा साहेब होतो
नकळत कुणाच्यातरी
प्रेमात पडतो तिच्याशीच
लग्न करतो
एकदिवस आई बाबांपासुन
वेगळा होतो
त्यांच्याशिवाय त्याचा नी तिचा
संसार सुरू होतो
कसं चाललय मुलाचं बघायला कधीतरी आई बाबा
त्याच्या बंगल्यात जातात
सासु सासरे येण्याचे तिला
नको वाटतातं
जाहिरात
तिचे आई वडील आल्यावर
तिचा आनंद फुलत असतो
राबराब राबुन एकवेळ उपाशी
राहुन आई बाबांच्या कष्टाने
साहेब झालेला मुलगा
स्वताच्या आई वडीलांची
अवस्था पाहुन काहीच बोलतं नसतो
त्याच्या बंगल्यात जातात
सासु सासरे येण्याचे तिला
नको वाटतातं
जाहिरात
तिचा आनंद फुलत असतो
राबराब राबुन एकवेळ उपाशी
राहुन आई बाबांच्या कष्टाने
साहेब झालेला मुलगा
स्वताच्या आई वडीलांची
अवस्था पाहुन काहीच बोलतं नसतो
स्वप्न तिथेच त्या बंगल्यात सोडुन
आई बाबा गावाकडच्या घरात
परत येतात
त्या अंधारलेल्या खोलीतं
आपल्या मुलाच बालपण
आठवतात
आसाही बदल पाहुन आईचं
काळीज फाटतं
मुलगा असा वागेल अस कधीचं
वाटतं नसतं
आता म्हातारपणाची काठी
हातातुन निसटली होती
मुलाला त्याच्या बंगल्यात
आपल्याच जन्मदात्याची
दाटी वाटतं होती
आई बाबा गावाकडच्या घरात
परत येतात
त्या अंधारलेल्या खोलीतं
आपल्या मुलाच बालपण
आठवतात
आसाही बदल पाहुन आईचं
काळीज फाटतं
मुलगा असा वागेल अस कधीचं
वाटतं नसतं
आता म्हातारपणाची काठी
हातातुन निसटली होती
मुलाला त्याच्या बंगल्यात
आपल्याच जन्मदात्याची
दाटी वाटतं होती
आई बाबांच दुःख वेदणा
रक्ताच पाणी जिवाच रान करुन
केलेलं कष्ट
तो बायकोला कधीच सांगत नसतो कारण
त्याच्या प्रतिष्ठेचा प्रश्र असतो
मुलगा परका होतो तेव्हा
आई बाबांना वाटतं
मुलगी असती तर बर झाल असतं
सासरी राहुनही तिने सांभाळल असतं
रक्ताच पाणी जिवाच रान करुन
केलेलं कष्ट
तो बायकोला कधीच सांगत नसतो कारण
त्याच्या प्रतिष्ठेचा प्रश्र असतो
मुलगा परका होतो तेव्हा
आई बाबांना वाटतं
मुलगी असती तर बर झाल असतं
सासरी राहुनही तिने सांभाळल असतं
खरतरं मुल सर्वच काही
सारखे नसतात
आई वडिलांना देव समजणारेही
असतातं
लाखात एकचं अशी निघतातं
म्हातारपणी आई बाबा त्यांना
नको वाटतातं
सारखे नसतात
आई वडिलांना देव समजणारेही
असतातं
लाखात एकचं अशी निघतातं
म्हातारपणी आई बाबा त्यांना
नको वाटतातं
संजय धनगव्हाळ