मला माहीत आहे
सुर्य तुझ्यावर जास्तच
रागावलाय
तुझ्या नकाराने तो
जरा जास्तच तापलायं
खर सांगु....
त्या सुर्याला काय माहीत
पोर्णिमा फक्त चंद्रालाच
शोभूनं दिसते
काळोखातही तु माझ्या सोबतं खुप सुदंर दिसते
आणि त्या चांदण्याच्या
गर्दीतही तु खुपं गोडं लाजते
नात तुझं माझ त्या चंद्राला
कळालं असते तर.....
नादं त्याने तुझा कधीचं
केला नसता
अमावश्ये सोबत तो
सुखातं राहीला असता
पण....
तुला माझ्या सोबत बघुनचं
तो जास्त क्रोधीत होतो
तु कुशीत माझ असतांना
खुपचं लाल होतो
चल जाऊ दे....
मी तुझ्यासाठी फुलांचा सडा टाकलायं
आणि केलाय लाजाळुंच्या
वेलींचा शामीयाना
जा तु या चंद्राची मधु होऊन
निवांत बैस त्या कळ्यांच्या
गालीच्यावर
आणि पांघरुन घे परिजातकांच्या
फुलांची शाँल
आणि हो....
तुझ्यासाठी त्या मिण मिणत्या
काजव्यांचा गजराही आणलाय
ईतक्यात पाऊस येईलचं
त्या पावसात तु आणि मी
चिबं चिबं होऊ
पावसांच्या सरींना कवेत घेऊ
पावसात भिजतांना
तुझ्या माझ्या मिलनाचे गित गाऊ
संजय धनगव्हाळ